ACTUALITEIT

 

09/10/2007 - Het deelakkoord binnen oranje-blauw over asiel en migratie is leugenachtig en ongeloofwaardig

 

Met veel bombarie en tromgeroffel is vandaag het deelakkoord binnen oranje-blauw bekend gemaakt inzake asiel en migratie. Wie de talrijke verklaringen van de onderhandelaars en partijvoorzitters op een rijtje zet moet tot het besluit komen dat er van een verstrenging van het immigratiebeleid niks in huis is gekomen. Dit staat in schril contrast met de vele beloften die CD&V, N-VA en VLD tijdens de kiescampagne in hun verkiezingsprogramma’s hebben aangekondigd.

 

Vlaams Belang is in blijde verwachting van de wetteksten die in het parlement zullen neergelegd worden. Maar onze vrees is dat de teksten eerder nog een verzwakking zullen zijn van datgene wat vandaag verkondigd werd. Het blijft dus dweilen met de kraan open. Een aantal elementen op een rij:

 

1) Wat de collectieve regularisatie betreft.

 

Volgens de verklaringen van de CD&V-N-VA en VLD  komt die er niet. De vraag is alleen wat is “collectief”? Zij spreken de waarheid niet. De kampioen in de zgn. “individuele” regularisatie is VLD-minister P. Dewael. Van de 15.927 regularisatieaanvragen in 2005 werden er 5,424 dossiers (of 11.630 personen) ingewilligd. Voor 2006 werden er van de 12.667 regularisatieaanvragen 5.392 dossiers (of 10.207 personen) ingewilligd. Tijdens de voorbij 4 jaar onder VLD-Sp.a beleid werden er om en bij de 50.000 illegalen geregulariseerd. Om er aan toe te voegen dat 95% van de geregulariseerden een aanvraag tot Nieuwe Belg doen. Men kan zich oprecht de vraag stellen of dergelijke aantallen nog onder de noemer “individueel” of “collectief”  vallen? In alle geval, van een effectieve opsporing en een terugkeerbeleid (desnoods met sociale begeleiding) van illegalen naar hun landen van herkomst is geen sprake.

 

2) Wat de snel-Belg-wet betreft.

 

Buiten de “matige” kennis van een van de landstalen en een minimale verblijfsduur van 5 jaar heeft CD&V-N-VA niks uit de brand gesleept. Zij waren nochtans diegenen die de snel-belg-wet drastisch zouden verstrengen en de vele misbruiken en achterpoortjes zouden wegwerken. Op zich is het niet slecht dat er een integratiecriterium wordt opgenomen maar als dit niet op een resultaatsverbintenis via een burgerschapsproef is gebaseerd dan blijft de taalvoorwaarde een lege doos. Er zijn blijkbaar ook geen maatregelen of criteria afgesproken om te vermijden dat het staatsburgerschap wordt verleend aan vreemdelingen die slechts geïnteresseerd zijn in de rechten en de voordelen die daaruit voortvloeien. Van een dergelijke “schijnnaturalisatie” wil Vlaams Belang niet weten. Bovendien komt er ook geen einde aan het kluwen van procedures die tot de verwerving van de nationaliteit kunnen leiden. Dus ook hier: van alle gemaakte beloften en aangekondigde verstrengingen komt niets in huis.

 

3) Wat de gezinshereniging betreft.

 

De voorwaarden inzake gezinshereniging zouden aangescherpt worden. Uit de verklaringen blijkt dat de onderhandelaars niet verder zijn gekomen dan het stellen van een inkomenseis voor het laten overkomen van een familielid. Indien het CD&V-N-VA en VLD echt menens was om een halt toe te roepen aan de gezinsherenigingscarrousel (die de integratie van de reeds aanwezige vreemdelingen fnuikt en zorgt voor een aanhoudende en massale import van personen waarvoor het integratieproces steeds vanaf nul dient te herbeginnen) zullen andere maatregelen nodig blijken dan het stellen van een inkomenseis. Voor Vlaams Belang moet er een einde komen aan de massale gezinsvorming met buitenlandse partners. Indien een Marokkaan(se) of een Turk(se) die hier geboren is, een gezin wil stichten met een Marokkaan(se) of een Turk(se), dan moet dat gebeuren in het land van herkomst en niet in België.

 

4) Wat de economische migratie betreft.

 

De onderhandelaars willen laten uitschijnen dat er thans geen legale arbeidsmigratie mogelijk is. Niets is minder waar. Het aantal afgeleverde arbeidskaarten neemt jaar na jaar toe. Alleen in het Vlaams Gewest werden in 2006 27.524 arbeidskaarten en vergunningen uitgereikt aan vreemde werknemers. Waarom wil oranje-blauw absoluut opnieuw een economische migratie op gang brengen? Kan men het tekort aan arbeidskrachten niet uit de bestaande arbeidsreserve halen? In augustus 2007 waren er nog steeds 430.000 werkzoekende werklozen vergoed door de RVA, waarvan bijna 80.000 jeugdwerklozen (jonger dan 25 jaar). In het cijfer van 430.000 zijn de 110.000 bruggepensioneerden niet eens vervat. Het onbenutte arbeidspotentieel in België bedraagt dus meer dan een half miljoen. Bovendien worden alle EU-lidstaten vanaf 1 mei 2009 verplicht om hun arbeidsmarkt volledig open te stellen voor werknemers uit de nieuwe lidstaten (Polen, Hongarije, Roemenie, Bulgarije,...)  Hierbovenop nog eens niet-Europese vreemdelingen rekruteren getuigt alleen van een complete zinsverbijstering.

2007 - Hagen Goyvaerts - Tervuursevest 13/01 te 3001 Heverlee (Leuven) - Tel 016 204 301 - Fax 016  203 869 - info@hagengoyvaerts.org