ACTUALITEIT

 

09/07/2007 - Belgische rekenkunde: het verschil tussen een Vlaamse en Franstalige kamerzetel

 

De verkiezingen voor Kamer en Senaat zijn voorbij. De stemmen zijn geteld en de parlementszetels zijn toegewezen. Wat stellen we evenwel vast? De Belgische rekenkunde zorgt voor een oneerlijke zetelverdeling in de Kamer. Toch merkwaardig voor een instelling van waaruit er “democratisch” wordt bestuurd? Of hebben we het mis?

 

Bijgaande tabel geeft een overzicht van de stemmen en de zetels per partij voor de federale verkiezingen van 2003 en 2007. Wat is de conclusie: voor een Vlaamse Kamerzetel zijn er gemiddeld 45.944 stemmen nodig, oor een Franstalige Kamerzetel 39.285 stemmen.

 

Wat is de verklaring hiervoor? Wel, de zetels voor de Kamer worden toegewezen op basis van bevolkingscijfers en niet op basis van kiesgerechtigden. Dat wil dus zeggen dat -18 jarigen maar ook niet-genaturaliseerde vreemdelingen meetellen. Die zijn talrijker in Brussel, Henegouwen en Luik dan in Vlaanderen. Anderzijds is het ook zo dat kleinere partijen benadeeld worden, dat partijen zonder verkozenen voor verloren stemmen zorgen en dat ongeldige en blanco stemmen een rol spelen.

 

Als we even kijken naar de zetelverdeling stellen we het volgende vast. De Franstalige partijen halen met 37,60% van de stemmen 62 zetels binnen. De Vlamingen zouden in een proportioneel kiesstelsel (gecorrigeerd met een kiesdrempel van 5%) met  62,41% van de stemmen recht hebben op 94 zetels op de 150. Vlaanderen moet het volgens de huidige wettelijke regeling doen met 88 zetels. Vlaanderen is in het federale parlement dus feitelijk ondervertegenwoordigd met 6 Kamerzetels. Als de uitslag van de verkiezingen dan toch uitgewezen heeft dat er voor “meer Vlaanderen” werd gekozen, dan moeten er een Vlaams front komen om onmiddellijk werk maken van het wegwerken van deze onrechtvaardigheid. Laat ons de krachten bundelen nu CD&V-N-VA op het federale niveau de plak zal zwaaien, althans als we informateur Jean-Luc Dehaene mogen geloven. Dat ze de wegwerking van deze ongelijkheid inschrijven in het regeerakkoord. Net zoals we de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde al 40 jaar meeslepen, is ook deze onrechtvaardige zetelverdeling al een veel te oud zeer. Of als de regering er niet uit geraakt: we zijn bereid om het Vlaams Belang wetsvoorstel (voorstel van verklaring tot herziening van art. 63 van de Grondwet inzake de zetelverdeling van de Kamer van Volksvertegenwoordigers) in de commissie te agenderen. Ik mag aannemen dat we aan Vlaamse zijde daarvoor op een eenvoudige manier tot een 2/3 meerheid moeten komen. Zodoende wordt de democratie eindelijk hersteld.

2007 - Hagen Goyvaerts - Tervuursevest 13/01 te 3001 Heverlee (Leuven) - Tel 016 204 301 - Fax 016  203 869 - info@hagengoyvaerts.org