ACTUALITEIT

 

02/05/2007 - 1 mei: Vlaamse strijd = Sociale strijd

 

Ieder jaar opnieuw neemt op het feest van de arbeid Vlaams Belang het woord omdat over de afgelopen jaren de Vlaams-nationale onafhankelijksheidspartij is uitgegroeid tot de arbeiderspartij en de partij van de kleine man bij uitstek. De reden daartoe is eenvoudig: als brede volkspartij komt Vlaams Belang op voor de essentiële belangen van ons volk en kiest ze resoluut voor welvaart en welzijn van de eigen bevolking, zeker van de economisch en sociaal zwakkeren.

 

Over de afgelopen 10-tallen jaren hebben de traditionele politieke partijen allemaal mee aan de regeringstafel gezeten. Men zou dan ook verwachten dat ze ruimschoots de tijd en de mogelijkheid hebben gehad om de problemen en de bekommernissen van de gewone man en vrouw in de straat ter harte te nemen. Ik stel, samen met u, alleen maar vast dat de socialisten, vroeger de partij van de arbeider, nagenoeg 20 jaar onafgebroken mee in de regering zitten en dus mee het beleid hebben bepaald en uitgevoerd. Bovendien hebben de socialisten over de afgelopen 20 jaar systematisch de sociale departementen (zoals Sociale zaken, Tewerkstelling, Pensioenen, Volksgezondheid, Mobiliteit,…) met ministers bezet.

 

Evenwel, door hun bezetenheid voor de geneugten van de multiculturele samenleving en het gevoerde pamperbeleid ten aanzien van vreemdelingen hebben zij hun kiezers massaal aan Vlaams Belang verloren omdat deze zich helemaal niet betrokken voelde bij het gevoerde beleid. De socialisten beweren weliswaar met woorden dat ze de Vlaamse werknemers vertegenwoordigen alleen zijn ze met handen en voeten gebonden aan de corrupte partijbonzen van de Parti Socialiste die de uitbouw van een Vlaamse welvaart en een goeddraaiende economie tegenhouden.

 

Na 20 jaar socialisme aan de macht staan tienduizenden mensen op wachtlijsten voor sociale woningen, opvang in instellingen en sociale zorg en neemt daarenboven de armoede toe. We leven weliswaar niet meer in de tijd van priester Daens, maar anno 2007 leven in Vlaanderen tienduizenden gezinnen beneden de armoedegrens. Maar evenzeer worden Vlamingen in Brussel behandeld als derderangsburgers omdat ze niet meer in hun eigen taal bij de dienstverlening en ziekenhuizen terecht kunnen. Om niet te spreken van de honderden arbeiders en bedienden die uit de vakbond zijn gegooid omdat ze kandidaat zijn geweest op een Vlaams Belang verkiezingslijst. Als bij de herstructurering bij Opel Antwerpen er door de vakbonden (m.i. terecht) op gehamerd wordt dat alle arbeiders allemaal gelijk ongeacht hun statuut, dan moet de vakbonden ook ALLE arbeiders gelijk behandelen en dus niet uitsluiten vanwege hun politieke overtuiging.

 

En bijgevolg is mijn politieke boodschap duidelijk: anno 2007 is het meer dan ooit nodig om in Vlaanderen een sociale strijd te voeren. Een sociale strijd voor een menswaardige opvang voor alle Vlamingen die uit de boot (dreigen te) vallen. Een sociale strijd tegen de armoede. Een sociale strijd voor welvaartsvaste pensioenen. Een sociale strijd voor meer welvaart en meer werkgelegenheid. Een sociale strijd voor het verdedigen van de belangen van de Vlaamse werknemers. Daarom moet de Vlaamse welvaart in Vlaamse handen komen en is werk en werkgelegenheid voor Vlamingen een topprioriteit. Een opdracht voor de Vlaams-nationale volkspartijpartij Vlaams Belang. In het belang van 6 miljoen Vlamingen.

2007 - Hagen Goyvaerts - Tervuursevest 13/01 te 3001 Heverlee (Leuven) - Tel 016 204 301 - Fax 016  203 869 - info@hagengoyvaerts.org