DE PUINHOPEN VAN PAARS

 

Paarse Politieke Cultuur

De nieuwe gemeentesecretaris in Charleroi - de voormalige secretaris zit als verdachte van gesjoemel in de gevangenis - heeft in het stadhuis een koffer van 2.600 euro ontdekt en een bankrekeningnummer met daarop 5.418 euro. De rekeninghouder is een onbekende vereniging “SF Colloque Charleroi,” en zowel de voormalige gemeentesecretaris als de voormalige gemeenteontvanger hadden een volmacht. Voormalig Waals minister-president en ex-burgemeester van Charleroi, Jean-Claude Van Cauwenberghe (PS) die in de periode dat de rekening werd geopend, burgemeester van de stad was, weet nergens van. Hij kent noch de koffer, noch het bankrekeningnummer en kan ook niet bevestigen of Europees subsidiegeld gebruikt werd om deze zwarte kassen te spijzen. Wat wel uit verklaringen van de gemeenteambtenaren vaststaat, is dat het geld onder andere werd gebruikt om allerlei reizen te financieren. Zo werd op het einde van de jaren ‘90 een reis georganiseerd naar Wit-Rusland, waaraan zeker volgende Waalse politiekers deelnamen: Bernard Bermils (ondertussen secretaris van de PS-afdeling van Charleroi), Patrick Moriau (PS), Jean-Pol Henry (PS), Jean-Paul Moerman (MR) en José Happart (PS). Die laatste wist zich zelfs helemaal niet meer te herinneren of hij op dat moment nog Europees Parlementslid was of nog Waals minister. Hij kon zich ook niet meer herinneren hoe hij de reis zou hebben betaald. De Standaard schrijft dat “het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) de stad Charleroi om uitleg heeft gevraagd over de rekeningen van de zwarte kas die er gevonden werd. De Europese Unie kan de terugbetaling vragen van de subsidies die ze aan de stad en de provincie gaf.” De subsidies waarvan de Unie de terugbetaling zou kunnen vragen, bedragen meer dan 12 miljoen euro. Zo ziet men maar tot de arrogantie van de macht kan leiden.

 

 

België kan niet mee en geraakt achterop

Hoe komt het dat België op economisch vlak niet meer met de beste meekan? Het antwoord is eenvoudig. De meeste landen van de eurozone, met Duitsland op kop, hebben de voorbije jaren hun economische problemen hebben aangepakt. Daarmee pikken ze aan bij de heropbloei van de wereldeconomie. Voor ons land voorspelt de Europese Commissie dit jaar een groei van 2,3 procent en volgend jaar 2,2 procent, een stuk minder dan vorig jaar (3,3 procent). Daarmee bengelt ons land aan de staart van het Europese peloton, samen met Portugal en België. Alle andere landen steken België voorbij. Hoe komt dat toch? Eenvoudig, de regering-Verhofstadt liet de rekeningen van de begroting kloppen door de verkoop van overheidsgebouwen en de overname van pensioenfondsen. Eenmalige maatregelen die even voor wat ademruimte zorgen, maar, waarvan het effect snel uitgewerkt zal zijn. Zo heeft Verhofstadt nagelaten de fundamenten van de economie te versterken. Er zijn dus absoluut maatregelen nodig die de economie structureel versterken en de creatie van werkgelegenheid verhogen. De volgende regering moet meer inzetten op onderzoek, ontwikkeling en innovatie, op het stimuleren van het ondernemerschap, op een betere werking van de arbeidsmarkt en op een efficiëntere werking van het overheidsapparaat. Was ‘Snel en efficiënt’ niet één van die goed-klinkende slogans van Guy Verhofstadt? Daar is niet veel van in huis gekomen. Ook op economisch vlak heeft de VLD-SP.A-PS-regering geen knopen doorgehakt en zich tevreden gesteld met wat gemorrel in de marge. Om nog maar te zwijgen van de verlammende Belgische structuren. De hardwerkende Vlaming én de ondernemers verdienen beter.

 

 

Eigen lof stinkt

In zijn door de belastingbetaler gefinancierde boekje “8JV” (8 Jaren Verhofstadt) is Verhofstadt niet zuinig met eigen lof: “België bleef steeds de advocaat van de bevolking in Centraal-Afrika. We hielpen Congo op weg naar echte verkiezingen - 40 jaar nadat elke vorm van democratie er was verdwenen - en ondersteunden alle pogingen om de lokale economie weer op gang te krijgen.” Verhofstadt beweert dus dat hij de democratie terug naar Congo gebracht, dat is zijn boodschap. Uit berichten verneemt men echter dat het niet zo goed gaat met de “prille democratie” in Congo. De vrienden van Flahaut, zelfs de kandidaat-eredoctors, vechten hun ruzies en hun stammentwisten nog altijd met bruut geweld uit. Alleen gebruiken ze niet meer alleen speren en hakmessen, maar ook mortieren en kanonnen. Maar dat is dan ook het enige terrein waarop merkbare “vooruitgang” is geboekt. Ongetwijfeld dank zij het nijvere missioneringswerk van de Waalse FN-wapenfabrieken.

 

 

Nog een blundertje van Justitie

De Belgische Justitie blundert in het proces van een Vlaams Belang-militant tegen de vakbonden ACV en ABVV. Een uitgesloten Vlaams Belang-kandidaat die tot voor kort werkzaam was bij Volkswagen Vorst nam het niet dat hij uit de vakbond niet gegooid en stapte naar de rechtbank van Dendermonde om de veroordeling te vragen van de vakbondsbazen Cortebeeck (ACV), De Leeuw (ABVV) en Castro (ABVV Metaal). In Dendermonde volgde echter de ene blunder na de andere. Het griffiepersoneel zette de zaak op de verkeerde rol, schreef de vakbondsleiders aan op het verkeerde adres en beging een inbreuk op de taalwetgeving door de brief aan een Waalse vakbondsleider in het Nederlands te versturen. De advocaat van de uitgesloten Vlaams Belanger zal om die redenen de Belgische staat dagvaarden via Justitieminister Onkelinx (PS).

 

 

Werklozen zijn de lijfeigenen van de vakbond geworden

Midden februari vroeg een werkloze aan het OCMW in Geraardsbergen, een voorschot op zijn maandelijkse uitkering. Hij vroeg 50 euro extra om zijn achterstallig lidgeld van de vakbond te kunnen betalen, zoniet zou hij volgende maand geen werklozengeld ontvangen, althans zo had de vakbond gedreigd.  Aan de hand van andere getuigenissen blijkt dat de christelijke vakbond dit wel vaker doet. Achterliggende reden zou zijn dat men hierdoor de leden naar de vakbond krijgt en zo een regeling kan helpen uitwerken. Het is onbegrijpelijk dat de vakbond op een dergelijke manier omgaat met  de zwaksten in de samenleving. Enkele maanden geleden vonden vakbonden het ook al gepast om vakbondsleden, die het gewaagd hadden kandidaat te zijn voor het Vlaams Belang in de gemeenteraadsverkiezingen, gewoon te schrappen en zelfs elke dienstverlening te stoppen. Vakbondsleiders zijn blijkbaar van oordeel dat werklozensteun hun eigendom is en dat het hun recht is om het uit te betalen zoals zij willen. In België ontvangen de vakbonden zowat 135 miljoen euro overheidsgeld om werklozensteun uit te betalen, een unicum in de wereld. Maar daardoor zijn ze wel verplicht om de werklozensteun uit te betalen, ook al is het lid te laat met de betaling van zijn vakbondslidgeld. Hoe meer werkloze leden een vakbond heeft, hoe meer geld de overheid hen toestopt.

 

 

Een huurwet naar communistisch model

Minister van Justitie Onkelinx (PS) wil vóór de federale verkiezingen blijkbaar nog zoveel mogelijk burgers jennen. Hoe kan men anders haar voorstel van nieuwe huurwet verklaren, dat nu reeds voor onrust op de huurmarkt zorgt. Een van de maatregelen bestaat er namelijk in dat eigenaars verplicht worden de huurprijs vooraf bekend te maken, met uitdrukkelijke ‘anti-racistische’ opzet trouwens om het verhuurders onmogelijk te maken om zelf te beslissen aan wie zij hun huis wensen te verhuren. Het gevolg is meer dan waarschijnlijk dat dit de huurprijzen nog verder de hoogte zal injagen. Er is echter meer. De gemeentebesturen kunnen voortaan de eigenaars verplichten om de huurpanden - voor het afsluiten van de huurovereenkomst - in te schrijven in een nieuwe gemeentelijke databank voor kandidaat-huurders.

 

 

Met de trein rijden is altijd een beetje reizen

De leiding van de NMBS-bedrijven - vetbetaalde, politiek benoemde creaturen als de heren Descheemaecker (VLD), Lallemand (PS) en Haek (sp.a) - heeft er een handje van weg de werkelijkheid bij te kleuren. In de puurste Verhofstadt-traditie sturen zij het ene zegebulletin na het andere de wereld in. Tot algemeen ongenoegen van het treinpubliek en van de Bond van Trein-, Tram- en Busgebruikers (BTTB). Zo maakte de NMBS zelf bekend dat in 2005 niet minder dan 91,9% van haar treinen stipt op tijd reed, en in 2006 iets minder, 90,6%. Reizigers mogen dan al begrip tonen voor uitzonderlijke omstandigheden, niemand is gebaat met leugenachtige cijfers. De hoge stiptheid van de Belgische treinen is een fabel omdat de vertraging van treinen en niet van de klanten gemeten wordt. Uit een stiptheidsonderzoek van de BTTB in de herfst van 2006 bleek dat 40% van de respondenten met vertraging op zijn bestemming komt. Elke treinreiziger die met de regelmaat van een klok met de trein reist, weet ondertussen dat de slogan ‘met de trein was je er al geweest’ met recht en reden van de affiches werd gehaald. Op jaarbasis komen de meeste reizigers op basis van eigen berekeningen al vlot uit op 35 à 40% vertragingen, een cijfer dat door de BTTB wordt bevestigd. Nu moet alleen NMBS nog de werkelijkheid onder ogen durven zien, en op zoek gaan naar de oorzaken.

 

 

De belastingdruk was de afgelopen 10 jaar nog nooit zo hoog

Volgens de recente cijfers van Eurostat (het statistisch bureau van de Europese Commissie) is de belastingdruk in 2005 gestegen tot 47,7% van het Bruto Binnenlands Product. Bij het aantreden van Verhofstadt in 1999 was dat 47,6%. In 1995 bedroeg de belastingsdruk 45,9%. Alleen in Zweden en Denemarken ligt de fiscale druk hoger. Voor de hele eurozone is de fiscale druk gemiddeld 41,2%. In tegenstelling tot de belofte van de liberalen is de belastingdruk dus helemaal niet gedaald. Een belastingdruk van 47,7 % vormt het probleem van Belgische staat. Samengevat: “Vlamingen betalen Scandinavische belastingtarieven en ze krijgen een Zuid-Italiaanse dienstverlening”

 

 

lees verder

2007 - Hagen Goyvaerts - Tervuursevest 13/01 te 3001 Heverlee (Leuven) - Tel 016 204 301 - Fax 016  203 869 - info@hagengoyvaerts.org